Skip to main content

आपण कसे वागायचे? भाग २ 🌱✨


दुसरी पायरी ही—आपण निसर्गाचे डिझाईन आहोत. 🌿 त्यामुळे आपल्या क्षमतेचा खरा अविष्कार, मॅनिफेस्टेशन, हे निसर्गाचे नियम, तत्त्व आणि प्रक्रिया "फॉलो" करून होणार आहे. 🔄💡

मी आधीच्या भागात उल्लेख केलेला अधिकचा "डिफेन्स मेकॅनिझम" हा आपल्या नैसर्गिक प्रेरणा "ओव्हरराईड" करण्यासाठी वापरायचा नाही. 🚫❌ तर आपले "नॅचरल डिझाईन" समजून घेत, त्या डिझाईनला साजेशी जीवनशैली अंगिकारण्याची ताकद मिळवण्यासाठी वापरायचा आहे. 🏋️‍♂️🌍

या जीवनशैलीमध्ये—
🍀 आपला आहार
👕 आपली वेशभूषा
💼 आपली उपजीविका
👶 आपल्या मुलांचे संगोपन
आणि सगळ्यात महत्त्वाचे म्हणजे आपली शिकण्याची प्रक्रियाकेवळ रेफरन्सवर किंवा प्रचलित गोष्टींवर अवलंबून न राहता, निसर्गाने मला या गोष्टी करण्यासाठी कशा प्रकारे डिझाईन केले आहे हे ओळखणे आणि त्याप्रमाणे वागणे म्हणजेच "ब्रह्मविद्या" आहे, असे मला वाटते. 🌌📖

आणि हे ब्रह्मज्ञान झाले की आपोआपच आपल्याला—
😊 सुखाचा
🙏 समाधानाचा
🔗 आणि अस्तित्वाचा शाश्वत मार्ग दिसू लागतो. त्या मार्गावरून चालण्याचा आत्मविश्वास वाटतो. 🚀✨

ही सगळी जीवनातील पायऱ्या आहेत. 🏡 वयाच्या, वैविध्यपूर्ण अनुभव घेण्याच्या तयारीच्या, समर्पणाच्या आणि ज्ञानाच्या ओढीतून आपण एक-एक पायरी चढू लागतो. 📈💡

📌 तरीही पहिली पायरी यशस्वीपणे पार करण्यासाठी, सुरुवातीला रेफरन्स मदतीला असल्यास आत्मविश्वास वाढू शकतो. त्यामुळे संगोपन आणि शिक्षणाच्या नैसर्गिक प्रक्रियेतून काय होऊ शकते, हे मांडण्याचा प्रयत्न मी करतोय. ✍️📚

स्नेहच्या संगोपनाचा प्रयोग 🔬👨‍👦

स्नेहच्या संगोपनाच्या बाबतीत आम्ही काटेकोरपणे निसर्गाचे डिझाईन फॉलो करण्याचा प्रयत्न केला. 🌱 सध्याच्या काळात एवढी प्रचंड स्पर्धा असताना असे "प्रयोग" केले तर पुढे जाऊन काय होणार? 🤔
विशेषतः तो समाजामध्ये मोठा झाल्यावर कसा वावरू शकेल? 🤷‍♂️

ही भीती अनेकांना होती, आम्हालाही होती.

मात्र त्याचा "एक्स्प्लोरेशन" टप्पा संपून, त्याने प्रत्यक्ष काम सुरू केल्यानंतर
✈️ युरोपचा एकट्याने केलेला प्रवास
🎤 अनेक ठिकाणी दिलेली प्रेझेंटेशन
🤖 नवीन तंत्रज्ञानावर केलेले काम
🏆 आणि परवाच दिल्लीतील एजिस ग्रॅहम बेल अवॉर्ड कार्यक्रमात केलेले प्रेझेंटेशन

या सगळ्यातून एक गोष्ट स्पष्ट झाली—
जर आपण निसर्गाचे डिझाईन तंतोतंत फॉलो केले तर काय होऊ शकते?
याचा मला सातत्याने अंदाज येऊ लागला आहे. ✅🌍

पालकांसाठी एक महत्त्वाचा विचार 🧠💭

खरे तर मुलांना त्यांच्या क्षमतांची जाणीव करून देणे,
त्या क्षमता तपासून पाहण्यासाठी योग्य वातावरण निर्माण करून देणे
एवढीच निसर्गाने आपल्यावर सोपवलेली जबाबदारी आहे. 🙌🌱

🌍 निसर्गाने लाखो वर्षांच्या अनुभवाच्या जोरावर
या प्रक्रिया आणि डिझाईन्स तयार केल्या आहेत.

आणि आपण फक्त ३०-४० वर्षांच्या तोकड्या अनुभवाच्या आधारे
या डिझाईनमध्ये "ओव्हरपॉवर" करत मुलांच्या जीवनात हस्तक्षेप करू लागलो
तर ते त्यांच्या भविष्यासाठी तोट्याचे ठरू शकते. ⚠️🚫

तातडीने बदल करण्याची गरज 🔄

👶 मुलांचे संगोपन
📖 शिकण्याची प्रक्रिया
💖 भावनिक वाढ
🏀 खेळ आणि शारीरिक वाढ

या सगळ्यात तातडीने निसर्गपूरक बदल करण्याची गरज आहे, असे मला वाटते. 🌏✅

आपण एकत्र येऊ शकतो! 🤝

हे बदल आपण कसे घडवून आणू शकतो यावर जर कुणाला खरोखर काम करायचे असेल,
तर मला एकत्र काम करायला आवडेल. 🤗✨

🔹 संपर्कासाठी:
📧 chetanerande@gmail.com

✍️ चेतन एरंडे 🚀



Comments

Popular posts from this blog

होमस्कूलिंग (स्व अध्ययन) व पालकांची भूमिका

होमस्कूलिंग (स्व अध्ययन) व पालकांची भूमिका आत्तापर्यंत मी मांडलेल्या अनेक अनुभवातून होमस्कूलिंग म्हणजे स्व-अध्ययन आहे व घरी राहून जे शाळेत शिकवतात, तेच शिकवणे, असा त्याचा अर्थ नाही, हे आपल्या लक्षात आले असेलच. होमस्कूलिंग या शब्दामुळे "घरी बसून शिकणे" असा   गैरसमज होऊ नये म्हणून इथून पुढे ब्लॉग वर व इतरत्र लिहिताना, मी केवळ स्व-अध्ययन हीच संज्ञा वापरणार आहे. स्व-अध्ययन करत असताना, मूल कसे शिकते, त्याच्या परीक्षेचे काय, तो समाजात कसा मिसळणार यावर माझ्या ब्लॉग वर मी व प्रीतीने आत्तापर्यंत आमचे अनुभव मांडायचा प्रयत्न केला आहेच. मात्र या प्रवासात या सगळ्याहून एका अत्यंत महत्वाची असलेल्या गोष्टीकडे आम्हाला तुमचे लक्ष वेधायचे आहे, ती म्हणजे या सगळ्या प्रवासात अपेक्षित असणारी पालकांची भूमिका. "शिकणे" ही माणसाला मिळालेली एक अत्यंत नैसर्गिक व मुलभूत प्रेरणा आहे. त्यामुळे प्रत्येक माणूस त्याची इच्छा असो वा नसो शिकत असतोच. "शिकणे" या प्रेरणेला किंवा प्रक्रियेला आपण शाळा, अभ्यासक्रम व पुस्तके यांच्याशी जोडल्यामुळे इतर सगळे "शिकणे" आपण शिकणे या...

होमस्कुलिंग व सोशलायजेशन - भाग १

होमस्कुलिंग व सोशलायजेशन - भाग १ होमस्कुलिंग व सोशलायजेशन याविषयी अनेक पालक सतत आम्हाला प्रश्न विचारात असतात. म्हणून मी दोन भागात या विषयावर लिहित आहे. पुण्यापासून साधारण दीडशे किलोमीटर अंतरावर साने गुरुजी स्मारक येथे एक पाच दिवसांचे निवासी शिबीर दरवर्षी होते . महाराष्ट्रातील वे ग वेगळ्या भागातून सुमारे पन्नास मुलांना तिथे पाच दिवस आई वडिलांपासून लांब स्वावलंबी जीवन जगण्याची व वेगवेगळ्या माध्यमातून अभिव्यक्त होण्याची संधी उपलब्ध करून दिली जाते . अशा ठिकाणी , म्हणजेच साने गुरुजी स्मारकाच्या अभिव्यक्ती शिबिरामध्ये, जिथे त्याच्या व आमच्या ओळखीचे कुणीही नाही तिथे आमच्या अकरा वर्षाच्या मुलाला म्हणजे स्नेहला पाठवायचा निर्णय यंदा आम्ही घेतला . त्यात काय विशेष , असे तर आम्हीही करतोच की , असे तुम्ही म्हणणे स्वाभाविक आहे. बरोबर , बरेच पालक असे करतात , पण या घटनेतील वैशिष्ठ्य हे आहे , की आमचा स्नेह मागची तीन वर्ष शाळेतच गेलेला नाही , तो स्वअध्ययन म्हणजेच होमस्कुलिंग करतो . तो होमस्कुलिंग ...